Mehterhane emir-i alem’e bağlı olup, padişaha mahsus mehterhaneyi idare eden
zata mehterbaşı denirdi. Kendisi aynı zamanda İstanbul’da bulunan bütün
mehterlerin amiriydi. Ayrıca her cins çalgıyı çalanların bir başı vardı ki,
onlar da çalgılarına göre sertabbal (davulcu başı), sernefiri (borucu başı),
sernakkazeren, serzurnazen, serzincviri (zilci başı), serköşi diye anılırlardı.
Mehterlerin başlıca usul ve makamları; ahlati, halilevi, kalenderi,
peşrev,Türki, sakil, çenber, küçük hafif, büyük hafif, nakış, revani, def usulu,
yarım ahlati, perişian, değişme, kısmı sakil, murabba, devri hindi, kara batak,
ezgi, sofiyen, semai, çengi harbi, zammı devir ve safdı.