Bilinen en eski vurma calgısıdır. Değişik ebatlarda  olabilmektedir ve genellikle açık alanlarda; düğün halk oyunlarında ve değişik törenlerde kullanılmaktadır. Daire biçimine getrilmiş ağaç kasnak üzerine iki adet çıtadan yapılmış ve deri gerilmiş çember kalın ip veya kayış yardımıyla geçirilir.
      Deri veya ipten örme bir kayış yardımıyla omuza asılarak çalınmaktadır. Davulun bir yüzündeki deri kalın diğer yüzündeki deri ise daha incedir. İnce kısım keçi, kalın kısım ise koyun derisinden yapılmaktadır. Kalın derinin olduğu kısma tokmak ince derinin olduğu kısma ise ağaçtan yapılan ince çubuk vurularak çalınmaktatır. Çubuk ile tarama ve tremolo yapmak mümkündür. Davul omuzda kayışla asılarak çalındığı gibi koltuk altında eller ile de çalındığı gibi koltuk altında eller ile de çalınabilmektedir.
      Davul, belki de insanların kullandığı çalgıların en eskisidir. En yaygın vurmalı çalgılardan biridir ve dünyadaki hemen bütün halkların kültürlerinde yeri vardır. Yazılı tarihden çok önce Eski Mısırlıların, Asurluların ve Uzak doğuluların davulu kullandıkları bilinmektedir. Amerika yerlileri dinsel törenlerde dans ederken, tempo tutmak için davul çalarlardı. Afrika'nın Siyah halkı, hem dans ederken hem de şifreli vuruşlEL kabileden kabileye haber yollarken davulu kullanırdı. Afrika'da bu amaçla hala davul davul kullanılmaktadır.
       Davulun başka adları; köbürge, tuğ, tavul, tabıl (BABL)dır. Davul çalanlara davulçu, tabilzen, tabbal gibi adlar verilirdi. VIII yüzyılda köbürge, daha sonraları tuğ ve XL yüzyılda küvrüğ adını almışdur.